Bugün uzun süre sadece okuyucu olduktan sonra artık yazmanın zamanı geldi diye düşündüm.
Ben kendime kahramansız masallar yarattım hepsine inandım sonra uyandım... Bir gün bi yerde insan, yalnızlığın, aslında verdiğin değerlere rağmen sözde yanında olanların, sen ses etmedikçe seni sadece sömürmeleri ve aslında hiçbirinin gerçek olarak orda olmamaları olduğunu anlıyor.. Kendini olmayan insanların olmayan dünyasında yanlış yüzler, kaçırdığın doğru dostlar, yılların getirdiği bi damla yaş ve bu masalda iyilik yapacak yada kötülükleri yok edip seni kurtaracak bi kahraman olmadığı bi masalda bulursun ya işte şu an tam da ordasın, benim masalımda.... Benim anlatacak çok masalım vardı ama ben sadece bana anlatılanlara inanmayı tercih ettim ettirildim, beni susturdular kendileri bi masal uydurdular ve hep ona inanmaya zorladılar..Bi gün biri bile seninde anlatacağın bi masalın vardır belki demediler ne zaman şahlansam yakıştıramayıp elimden aldılar.. Onlar anlattı ben dinledim uyudumm uyudummm ve bi gün uyandığımda gerçeği gördüm..
Ben kahramansız masallar diyarına hoşgeldim...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder